Klantvriendelijkheid in de praktijk: Plus geeft meer…. huwelijkscadeaus :-)

Zwijndrecht, 23 april 2014

Beste mijnheer Bogaerts,

Onder het motto "niet geschoten is altijd mis" waag ik een bericht aan u te schrijven. 
In 2012 verhuisde ik met mijn gezin van Nieuw-Lekkerland naar Zwijndrecht, van de ene Plus naar de andere: ik ben een trouwe klant. Op vrijdag of zaterdag doe ik mijn week-boodschappen in uw mooie winkel. 

Aanstaande vrijdag trouwt onze zoon. Zoals altijd bij aankomende feestjes heb ik zegels gespaard en daar doe ik donderdag de boodschappen van. Maar eerst plakken! Het bruidspaar hielp me gisteren een handje. Al pratend  en plakkend informeerde ik of ik hen misschien blij kon maken met een dekbed, ik heb nog een volle kaart en wat moet ik er zelf mee? Wij zijn hier in huis inmiddels van alles voorzien. Ik heb bij de kassa weleens gevraagd of mijnheer Bogaerts ons na al die acties ook nog zelf komt instoppen: kussen, dekbed, overtrek….

Het bruidspaar had wel belangstelling voor dekbedovertrekhoezen, alleen…. de jongelui willen er dan twee! Ze slapen ieder onder hun eigen tweepersoonsdekbed, ze hebben nu twee hoezen in verschillende kleuren. 
Ik ging dus mijn resterende zegeltjes nog eens tellen maar dat is nog niet eens een halve kaart. Ik heb nog een hoeslaken in de verpakking liggen waar ik nog geen bestemming voor heb. Ik zou het nu zo leuk vinden het bruidspaar te verrassen met twee hoezen. 

Hier kom ik bij mijn vraag: is het mogelijk het hoeslaken en de volle (80-)spaarkaart met extra bijbetaling in te ruilen voor twee identieke dekbedovertreksets? 
Zo niet, geen probleem. Maar dan heb ik het in ieder geval gevraagd. 

Met vriendelijke groet,

Nely Mol

Een uurtje later heb ik antwoord:

PLUS Hans Bogaerts

Hoi Nely,

Je weet PLUS geeft meer, dus wie weet binnenkort een instop-service, Ik als Brabander ben voor heel wat gekke dingen te porren.
Maar even alle gekheid op een stokje, de extra hoes krijgt het aanstaande echtpaar van mij GRATIS. zie het als een PLUS KADO voor het trouwen.
Ik geef uw naam: Nely Mol-Griffioen bij de klantenservice door.
Dan kunt u het ophalen wanneer u in de winkel bent, brang wel even uw ID mee, zodat de dames weten dat ze het aan de juiste Nely meegeven.

Alvast veel plezier aanstaande vrijdag en feliciteer dan het bruidspaar even namens PLUS Hans Bogaerts.

Prachtpaar prachtdag en (een paar) prachtplaatjes

Zie de maan in april (even uitproberen)

----------------------------- Appje voor geluk ---------------------------

Hoeveel meters ik vandaag heb afgelegd 

weet ik niet

ook niet de gemiddelde snelheid 

en

 het aantal calorieën erbij of eraf

Ik stapte om 8u op de fiets en om 22u uit de auto

twaalf mondelingen

een mentoruur

een coachgesprek

drie oudergesprekken

twaalf klunzige werkstukjes

 vijf werkveldmapjes: 

is daar al een Appje voor?? 

Hoeveel geluk levert

de tussendoorknuffel van Tessa 

het bakkie troost van Elske

de armpjes van Aart 

om mijn nek

 het complimentje van Koen 

"wat heeft u een mooi Spaans jurkje aan

met Spaanse oorbellen erbij! 

Spreekt u ook Spaans, oma?"

Dat ik vanochtend wakker werd mét 

en straks ga slapen zónder 

migraine

soms zit het mee :)

Geluk is niet te meten

en voorbij voordat je het weet

weg-ge-Appt

Elfenbloem

Epimedium versicolor `Sulphureum`heet ze. Een onbeduidend plantje met gele bloempjes in het voorjaar. Alle jaren begroet ik haar bloei met vreugde - en heimwee. Ooit groeide ze in de voortuin van mijn ouderlijk huis. Mijn vader, de vastenplantenkweker, won zelfs een prijsje voor dat stukje grond waarin hij maar zelden "echt" tuinierde: een combinatie van weinig tijd en een slimme balans tussen plantjes en groeiwijze. 

Ik kreeg mijn Epimedium mee in 1981, toen we in Roosendaal naar de Lavadijk verhuisden. Alle navolgende verhuizingen maakte dit Elfenbloempje mee. Van Roosendaal naar Domburg, vervolgens naar Nieuwendijk, Nieuw-Lekkerland en Zwijndrecht. Van achtertuin naar voortuin en weer terug. ieder voorjaar is ze present. Een stukje thuis. 

Sinds vorige week bloeit ze weer. Plat op mijn buik leg ik het vast. 

Fragiele zachtgele bloempjes, een fraai getekend blaadje en een doorzettingsvermogen waar menig mens van kan leren. 

Epimedium versicolor `Sulphureum` (Elfenbloem)

Neon-feestje - the day after

De wekker gaat. 

Au! Wat is er met me aan de hand?

Even voorzichtig bewegen… 

Gelukkig, alles doet het nog. 

Ik word echt te oud voor schoolfeesten. 

Maar wat was het leuk!! 

Een dik compliment aan leerlingen en docenten 

die hiervoor hun nek hebben uitgestoken. 

Een feest voor derdeklassers gleed de laatste jaren telkens uit 

op ontbrekende aanmeldingen. 

Dit jaar kwamen de leerlingen zelf met een kloppend plan voor de dag. 

Dat moet het geheim zijn 

voor de klapper die het Neon-feest gisteravond werd. 

Ik werd ingeroosterd als fotograaf en heb zodoende overal bij mogen zijn. 

Mijn oude hersenen hebben weer voor jaren genoeg kleuren en geluiden toegediend gekregen. Verbijsterend als je die zoals ik niet gewend bent. 

Ik heb me natuurlijk helemaal suf geklikt. Je doet het of je doet het niet. 

Maar de leukste momenten beleefde ik wanneer leerlingen

 - sommigen ken ik niet eens - 

voor me kwamen staan en vroegen: Mevrouw, wilt u van ons ook een foto maken? 

Mijn hippe cameraatje kent een truc om 

in volslagen donker zonder flits een mooi plaatje te produceren. 

Voorwaarde is dat de fotograaf en haar object synchroon bewegingsloos zijn. 

Leg dat maar eens uit als horen en zien je vergaat. 

Wie gisteravond in die knetterherrie 

een dame op leeftijd en een stel pubers op de dansvloer zag bevriezen 

was dus getuige van een stukje communicatie op het hoogste niveau. 

Ik heb er van genoten!!

Later dan ik van plan was vertrok ik naar huis. 

In de auto ontdekte ik dat mijn mobiel nog in de aula moest liggen 

(en dat was ook zo) 

en zo vertrok ik zelfs nog later. 

Thuiskomen was heerlijk. 

Uren na thuiskomst dreunden de feestgeluiden nog door mijn hoofd, voelde ik me 

hoogbejaard in mijn protesterende lijf. 

En nog eens uren zal ik naar het scherm zitten turen 

om voor de schoolsite de mooiste, leukste, grappigste plaatjes uit die 

zevenhonderdnegen foto's te destilleren. 

En al die tijd prijs ik me gelukkig met 

deze baan, deze leerlingen en deze collega's. 

In een veelbewogen week was een schoolfeest 

wel het laatste waar mijn hoofd naar stond, 

eerlijk is eerlijk. 

Maar nu…. 

heb ik al bijna zin in het volgende feest. 

Mark, mag ik dan weer foto's maken??