zondag 28 september 2014

Verrassing voor jarige supertante




Het kan nog en ze doen het. 
Jarige supertante Jorien krijgt van Koen, Aart en Tessa een ontbijtje aan huis. 
Het is inmiddels lang voorbij ontbijt-tijd maar dat mag de pret niet drukken. 


De hele straat hangt vol slingers, het septemberzonnetje schijnt: het is een echte feestdag. 
Maar buiten haalt het niet bij binnen. 
Kijk maar.














 














vrijdag 26 september 2014

Topmiddag

Vanmiddag was ons laatste uitstapje naar Blijdorp 
voordat de kleinkinderen met hun ouders naar Aruba verhuizen. 
Daarmee hebben we alles uit ons grootouderabonnement gehaald wat er in zit.  

Een kleine impressie….
Afscheid van de giraffes, het deed ons weinig. 
In het oceaneum zochten we naar vissen uit het Caribisch gebied: volgende week zwemmen de broertjes er zelf tussen. 
De vlindertuin, lekker warm, nu nog wel. Straks hebben ze het nog warmer. 
En regen in Blijdorp, dus alle bankjes waren kleddernat. 

We zochten ons heil bij de poffertjeskraam. En daar zag ik op een bordje de meest bizarre (en brrrr) consumptie ooit voor kinderen. Ik had het nota bene zelf besteld. 
Ben ik de oma van de gezonde traktaties, met "tomaatjes-van-omaatje"? Niet vandaag! 

"Poffertjes in de wolken", zo heette het 
en de uitleg vermeldde: 
poffertjes met poedersuiker op een bedje van suikerspin. 
Nou, het begrip bedje bleek zwak uitgedrukt en 
naar de poffertjes moest je zoeken. 
Wat een plakzooi.
De jongens vonden het heerlijk. 

De frietjes die we op de terugreis bij de Mac scoorden worden gemaakt 
van gezonde aardappelen - dus helemaal fout hebben we het
 volgens oma vanmiddag niet gedaan. 
En anders? Jammer dan. 
De volgende keer, dat duurt weer even.

"Het was een topmiddag!", volgens Koen.
 En die conclusie houden we vast!


dinsdag 9 september 2014

(ge)lucht

In gedachten ben ik even terug op de camping. Eén onvergetelijk nachtje is het maar dat de broertjes bij me logeren. Aart ligt al lekker te slapen in de caravan en Koen helpt zijn oma met de afwas. “Als je later terug komt kun je de hele afwas voor me doen” zeg ik dapper want mijn assistent gaat emigreren. “Nou echt niet, dat doet u maar lekker zelf!”, lacht hij. 
Over mijn schouder zie ik een prachtige roze avondlucht – “Kom mee, dan zijn we nog net op tijd voor de lichtshow!”, maan ik Koen en ik help hem haastig bovenop de picknicktafel. Verbaasd laat hij zich optillen en samen genieten van de spectaculaire kleurenpracht in de wolken. Heel even en dan is alles grijzig. Het duister valt. 


Het fietsen in de polder mis ik na twee jaar Zwijndrecht nog steeds, en dan met name de kleurige luchten rond zonsop- of ondergang. Zo’n imposante lichtshow duurt maar een kwartier en je weet vooraf nooit wat je mee gaat maken - in de polder krijg je er twéé als je de weerspiegeling in de waterpartijen mee rekent.

Zo’n avond is het als ik op mijn nieuwe fietsje stap. Klaar voor een rondje om mijn hoofd leeg te maken. De eerste helft vind ik het maar zwaar, ik voel mijn benen en voer in gedachten nog het ene gesprek na het andere. 
Bij de Zijdebrug stap ik even af. Mijn cameratas heeft niet voor niets al die tijd mijn rug verwarmd. Klik, klik, ik word blij van wat ik zie. Als ik van de brug af zoef zie ik een dame met een camera, en ik fluister haar op vol volume toe dat je bovenop de brug de weerspiegeling er gratis bij krijgt. “ O ja” roept ze en ze rent het bruggetje op. Blij voor haar en voor mezelf trap ik monter langs het riet. Ik ruik hier van alles, hooi, koeien, kuilgras, varkens, heerlijk!

Een mooie avond in de polder heeft een keerzijde. Al trappend word ik bekogeld door honderden vliegbeesten - maar mogelijk is het andersom, overweeg ik. Die beestjes wonen hier tenslotte, ik ben de gast. Mij deert het niet, ik draag ter bescherming mijn zonnebril tot ik echt niets meer kan zien. Het is nog lang niet donker en dat is maar goed ook, want mijn achterlichtje logeert bij de pechvogel aan wie ik het vorige week uitleende. 
Ik ben een gezagsgetrouwe burger en heb dus een goede reden om nu heel hard te fietsen. Met de stoom uit mijn oren tik ik net na het vallen van de duisternis onze garagedeur aan. Ik ben echt lekker gelucht.


Geluk
Ik heb een heerlijk rondje gefietst,
een paar prachtige plaatjes geschoten
en zowaar

de laatste kilometers alléén maar aan fietsen gedacht

zondag 20 juli 2014

Mensenkinderen


Wat een drama
Wij komen woorden tekort 
en zoeken naar
….?

Geen antwoorden 
maar vragen
tranen 
en méér!

Wat - en wie - ons raakt 
dit 
stemt tot hoop

Belofte
Ik zal er zijn

God sta ons bij

vrijdag 20 juni 2014

Van Wegenwacht naar watergevecht

Nagenieten

Het begon met pech
en 
was dat nou alles?

Een middagje 
bij oma 
op de camping

Toen was 
geluk
 nog heel gewoon

:-)